Archief voor december, 2009

Twijfel alom om dit te posten, omdat het eigenlijk valt onder het kopje ‘populair en commercieel’. Kan daar uiterlijk prima mee leven, maar blijf soms diep van binnen die recalcitrante puber die zich wil onderscheiden en zulke termen zijn dan als gif…

Vind dit echter dusdanig mooi dat ik me over die infantiele emoties heenzet en totaal in vervoering kan raken van de strijkers, blazers, stem, gekte van zijn voorkomen en ach; vind het simpelweg kunst als  je van zó’n neurotisch schijtnummer een pareltje kan maken!!!

Vandaag pas “ontdekt”, dus ik pak zomaar een willekeurig liedje van die CD (ik kies dit liedje omdat er een Hendrix stem in zit), maar luister de hele CD eens.

Rockers die samenwerken met de DJ’s die onder meer met the Beastie Boys hebben getourd. Het is een combinatie waar ik graag naar luister tijdens het sporten, maar het moet je ding zijn.

Afgelopen woensdag zag ik op Canvas ‘Tempo of a Restless Soul’ , een documentaire over Tom Barman, de frontman van dEUS. Dit deed voor mij oude tijden herleven en daarnaast doet zijn muziek altijd een beroep op mijn gemoedstoestand (of dat nou positief of negatief is, het effect is er). Qua mening over zijn persoonlijkheid deel ik gemaks- en lafheidshalve het volgende:

” Ik moet eerlijk bekennen dat ik Tom Barman niet direct een sympatiek figuur vind en in de film kwam zijn ‘restless soul’ ook tot uiting in een naar mijn mening nogal neurotisch voorkomen.”

Desalnietemin, dEUS geldt voor mij als een van de meer geniale bands, waarbij een eerder door Tony aangehaald melancholische factor zeker parten speelt!

Als je fan bent van de stem van Gavin Rossdale (Bush) of Chad Kroeger (Nickleback) dan zul je Jon Pruett’s cover van Breaking Benjamin’s ‘So Cold’ best kunnen pruimen. Persoonlijk houd ik niet van zo’n knauwende stem, maar het nummer is best o.k.

Origineel alhier.

Beetje een patsertje, maar dat mag je best zijn als je zo kan spelen

Heerlijk die toevalstreffers op Youtube. Ik start meestal bij een van mijn bookmarks en een uur later zit ik 800 video’s diep in de gerelateerde video’s. Soms loop je dan tegen echte pareltjes aan. Johnny Lang (28) bijvoorbeeld.

Op 12-jarige leeftijd begon hij met gitaar spelen (voornamelijk blues/gospel) en 3 jaar later tekende hij al een contract bij A&M Records. Het nummer Wander This World, naar het gelijknamige album (1998), is mijn absolute favoriet. Hij ontving voor dit album een Grammy-nominatie. Hij tourde o.a. met The Rolling Stones, Aerosmith, B.B. King, Blues Traveler, Jeff Beck en Sting.

Gear
Lang gebruikt voornamelijk de Telecaster Thinline (gemaakt door de Fender Custom Shop), Gibson Les Paul, Fender Vibro King Amp, Route 66-pedal en een standaard Wah Wah.

Het gitaarspel is niet zo heel spannend, maar zijn stem des te meer! Jammer van de geluidskwaliteit, maar dat maakt de song niet minder.

Gary Moore ken ik al jaren. Nog ver voor de periode dat hij met Still Got The Blues een wereldhit had. Ik vind het dan ook zonde als mensen hem alleen kennen van dit nummer. Net als dat men Dire Straits bijvoorbeeld alleen kent van “Walk of Life” of “Money for Nothing”, of Pink Floyd van “Another brick in the wall”. Vandaar dat ik hier Gary Moore even recht wil doen, door te laten zien wat voor begenadigd gitarist hij is. Ook “10 minuten van je leven”, Gary Moore volledig instrumentaal. Bijna alle denkbare gitaartechnieken komen voorbij. In één nummer. Technisch. Melodieus. Foutloos. Zuiver.

Een wat onbekendere naam hier in NL maar destijds best een biggie dank zij hits als deze en “I’m A Believer”. Frontman Dan Huff is een begenadigd gitarist en is daarnaast gezegend met een uitstekende zangstem. Dit is een ballad maar deze band komt ook  prima uit de verf (zoek maar eens op “Time To Burn” en je snapt wel wat ik bedoel.

Hijo de la luna is een bekend Spaans nummer van Mecano, iedereen kent dit ongetwijfeld.

Dit is een a capella versie van Belle Perez met Voice Male. Belle Perez doet velen denken aan Jody Balhaar/Bernal, maar die associatie doet deze beeldschone belgische zangeres geen eer aan. Is naar mijn mening een van de meest onderwaardeerde zangeressen.

Daarnaast is Voice Male een Belgische A Capella band, die naar mijn mening ook erg mooie muziek maken.

Aangezien ik even in de parodie fase zit, mag deze niet ontbreken.