Ik heb een zwak voor straatmuzikanten, sinds ik in 1992 zelf in de binnenstad van Arnhem voor het eerst op straat speelde. Sindsdiens, waar ik ter wereld ik ook ben, geef ik elke straatmuzikant standaard een munt(je), puur omdat ik weet wat het gevoel is dat je krijgt als iemand bij je stilstaat en de portomonnee trekt.
Onderstaande vid toont straatmuzikant Scott Dunbar, die in Montreal (Canada) zijn versie van Billy Jean neerzet. Als passant zou ik in dit geval mijn knip leegschudden voor hem.
Al eerder is zeer terecht een nummer van Wende geplaatst, maar wat mij betreft is dat altijd nog een nummer te weinig.
Op vrijdag 23 oktober 2009 verscheen het eerste Engelstalige album van Wende Snijders, genaamd ‘No.9′. Voor dit album heeft ze alle nummers zelf geproduceerd.
Gezien de vorige ‘post’ kan een echte Jaques Brel natuurlijk niet uitblijven, dus bij deze!
httpv://www.youtube.com/watch?v=3xtxbpoR6KQ&feature=related
Ook leuk om vervolgens de alombekende versie van Acda & de Munnik de revue te laten paseren:
Aangezien het hier ernstig rustig is de laatste weken, zal ik even de rock uit rocknet halen.
Muziek is mijn religie, en mijn God heet Thé Lau.
Jetzt geht’s los (und jetzt kommen die kamelen)!!!
Guano Apes… Tja, blijf vooral respect houden voor hun leadzangeres, die het met haar 1.30m ‘in het verleden’ waarschijnlijk ook goed had gedaan in het circus, maar vooral opvalt door haar stemgeluid en -volume (zeker live!).
Ben zelf meer van het (door mijzelf bedachte) principe; ‘bewegen doet de kans op zweten verhogen en waarom het risico nemen’, wat echter niets zegt over het krijgen van erg veel energie wanneer ik dit nummer op standje ‘heel boel veel hard’ zet en de clip zie.
Om het jaar 2010 even rustig in te luiden, heb ik een stukje klassieke muziek voor jullie.
Follow us