Archief voor februari, 2010

Uit mijn oude doos..

Tijdens een Google bedrijfsfeest betreedt medewerker Brian het podium en palmt zijn collega’s even in met een duet met John Legend (95.000 dollar voor een uurtje!). Over ordinary people gesproken… Go Brian!

Ik heb weer wat geniaals gevonden. Een coverband die van nieuwe nummers een 50’s nummer maken. Ik vind het helemaal geweldig.

Deze drie jongemannen uit Berlijn begonnen in 2007 een “voc ‘n roll” (vocal rock ‘n roll) band The Baseballs.

Alledrie zijn ze niet alleen grote fans van de rock ‘n roll Elvis, Jerry Lee Lewis, en Buddy Holly, maar staat ook de hele ‘fifties lifestyle’ ze enorm aan. Als pubers lieten ze al de bakkebaarden staan: “”If you wanted to rebel against your parents you just had to grow a forelock and put on a leather jacket, ” zegt Basti. “Nowadays you can hardly shock your parents anymore -- unless you decide to become an investment banker.”

Op hun debuutalbum Strike staan 12 covers van grote pophits als Plain White T’s “Hey There Delilah”, Katy Perry’s “Hot ‘N Cold” en Rihanna’s “Umbrella” in een nieuw jasje gestoken.

Inmiddels is Strike 3x platinum in Finland, goud in Zweden en platinum in Zwitserland, en hebben de jongens hun pijlers nu op Nederland gericht…

Eerder was er al de vraag vanuit Tony om een nummer te laten horen, die verband  hield met een film. Of dat nou een goede of een slechte film betreft en of de uitvoering van het nummer verantwoord muzikaal is of niet, dit  is de vrijheid die ik bij deze neem:

Zie en hoor vooral  door het slechte acteerwerk heen………

Het is origineel niet van Acda en de Munnick, en ik wilde eigenlijk een heel ander liedje posten.
Maar dit blijft zo’n krankzinnig bijzonder liedje, die andere komt nog wel.

Some people think you have a problem
But that problem lies only with them
Just ’cause you are not like the others

Eigenlijk zou het niet moeten mogen, het derde bericht over dezelfde artiest(e), maar ik kan het niet laten.
Mens, durf te leven!

Kleine jongens worden groot Jan… Alvast feli met je zoon

Eergisteravond zond Canvas de film ’Control’ uit van Anton Corbijn, een film die gaat over het leven van Ian Curtis, de zanger van Joy division (eerder Warsaw), die zich op 23-jarige leeftijd verhing.  

De naam ‘Joy Division’ kwam uit het boek The House of Dolls van Karol Cetinsky en verwijst naar een plaats in nazi-concentratiekampen waar de gevangenen zich moesten prostitueren voor de machthebbers.

Het immer gezellige gegeven waarop de naam van de band is gebaseerd en het karakter, dito algehele gemoedstoestand van Ian Curtis, leidt naar mijn mening tot zeer goede, mooie, maar ook zwaarmoedige muziek.

Curtis had o.a. Jim Morrison als muziekvoorbeeld, iets dat goed te horen is in de muziek.

 (film)

Dit kereltje was hier 12 jaar oud -- is inmiddels 25, dus zal in de drum-scene vast bekend zijn. Ik had dit in ieder geval nog niet eerder gezien, en dit is wel heel bizar, zeker voor een 12 jarige.