Archive for November, 2010

Oei.. Aan zijn post hieronder te zien hebben we met Richard een Grunge liefhebber aan boord. Toegegeven; Grunge bracht een paar prima bands voort maar Grunge betekende tevens een zodanig veranderd muzikaal landschap dat talloze meer melodieuze rockbands het moeilijk kregen en al vlot gedropt werden door hun labels. Maar…. er zijn gelukkig een paar constanten gebleven. Sort of. Want hoewel Motley Crue de Grunge manie soms bruut en soms wat minder bruut het hoofd bood leek het er op dat de band eerder aan interne strubbelingen ten onder zou gaan dan aan de opkomst van een nieuwe muziek stroming. Het eigenaardige van Motley Crue is dat 3 van de vier bandleden ook apart van elkaar keer op keer de media weten te halen.

Vince Neil zien we helaas vaak met DUI veroordelingen kampen en in reality TV programma’s opduiken. Van drummer Tommy Lee zagen we al veel meer dan van de gemiddelde rockert door de sextape met Pamela Anderson en Nikki Sixx, een van de beste songwriters in dit genre, lijkt nu na een jarenlange verslaving aan god weet wat eindelijk een keertje clean te zijn maar weet weer feilloos de aandacht op hem te houden door zijn aan/uit relatie met Tattoo artist Kat von D. Alleen Mick Marss (mogelijk een van de meest ondergewaardeerde gitaristen uit dit genre) weet uit de schijnwerpers te blijven.

Motley Crue heeft eigenlij toch een jaar of 15 lopen zwalken. Na het enorme succes, met name ten tijde van de albums “Girls Girls Girls (1987) en het fenomenale Dr. Feelgood (1989) werd Vince Neil even uit de band gewipt voor het goede maar meeloperige album Motley Crue (1994) waarbij het bandgeluid drastisch veranderde. Generation Swine (1997) en New Tattoo (2000) zetten die trend in meer (Generation Swine) of mindere (New Tattoo) mate voort maar pas op “Saints Of Los Angeles”, waarvan ik het titelnummer (Grammy nominatie!) hier onder post kwam de oude Motley Crue weer om de hoek kijken. Scherp, hakerig, met prima popnummers in een sleazy rock jasje en het altijd herkenbare knauwende stemgeluid van Vince Neil schopt de Crue alweer lekker om zich heen in een muzikaal landschap waar eigenlijk helemaal geen ruimte meer voor ze is.

Geweldig nummer van Deense Singer-Songwriter Tim Christensen.

Ga de beste man een checken als hij in de buurt speelt! Het is een mix van pop, rock en Hardrock en muzikaal van topklasse.

Okee, mijn eigen muzikale roots liggen in de jaren 80 met bands als U2, Simple Minds, The Cure, The Cult, Talk Talk en The waterboys, maar ik denk dat de opkomst van de Grunge mijn kijk op gitaarspelen heeft beïnvloed.

Bij de eerste noten van Smells like teen spirit en Alive was ik verkocht.

Mudhoney, soundgarden en Alice in chains lagen vervolgens ook snel in mijn platenkast.

Maar de samenwerkingen van bovengenoemde bands waren pas echt geweldg. Het album Temple of the dog met leden van Soundgarden en Pearl Jam is misschien wel het bekendste werk, maar ook de zanger van Alice in chains en een lid van Mudhoney waren aardig op dreef met de band Mad Season.

Het nummer wake up van Mad Season heeft een sixties Psychedelic intro en een bluesy einde wat tevens de invloeden verraad van de rustigere Grunge ballads. Jammer dat zanger Lane Stanley niet meer onder ons is (RIP)

Hunger Strike van Temple of the dog laat mooi de verschillen van Vedder en Cornell horen. Beiden natuurlijk met een goddelijke stem.