Die muziekavonden op school vroeger waren zooo suf. Ik zou willen dat ik zo’n moment had als die meid op de achtergrond @ 00:43. 13 Jaar en zo’n stem,…
Die muziekavonden op school vroeger waren zooo suf. Ik zou willen dat ik zo’n moment had als die meid op de achtergrond @ 00:43. 13 Jaar en zo’n stem,…
Een live-uitvoering van een song vind ik echt een graadmeter van hoe goed een muzikant en/of band nou daadwerkelijk is. Niets is frustrerender dan een plaat door-en-door kennen en dan live, zowel muzikaal als zangtechnisch enorm teleurgesteld worden. Vooral het laatste is mij diverse malen overkomen met bands als Kane en The Counting Crows, dik 10 jaar terug, toen ik nog wel eens naar concerten ging
Zowel Dinand als Adam maakten (maken?) er een potje van op live-gebied.
Whatever-happened-to….. Craig David? Geen artiest die echt thuishoort op RN, maar na het zien en horen van dit live-optreden verdient hij onder mijn naam wel een plekje met deze uitvoering van Sting’s Rise & Fall.
Al zappend kwam ik afgelopen week langs Discovery Channel, waar een promo voor de serie Deadliest Catch werd getoond. De muziek eronder greep me direct bij de strot. Tja, en dan begint de zoektocht. De promo ging te snel om goed naar de tekst te luisteren, maar gelukkig was ik niet de enige die op zoek was naar het origineel en ik vond al snel een link naar het programma van Gerard Ekdom, waarbij een luisteraar exact naar hetzelfde nummer op zoek was.
3FM heeft vervolgens naar Discovery Nederland gebeld en het bleek om een zogenaamd stocknummer te gaan. (een database met sjansons, die je tegen betaling mag gebruiken). Het nummer is van Matthew Hegarty, Fisherman’s Wife genaamd. (hoe toepasselijk, voor de mensen die de serie Deadliest Catch kennen)
Het nummer van een van de grootste camera en lenzen fabrikant welke gebruikt is in een van hun commercials blijft me achtervolgen.
Nu maakt het de commercial wel helemaal af moet ik zeggen!! Pakkend en doeltreffend!
Wie heeft of had al eens gehoord van de Radical Face? Not me, maar dat zou dan ook wel aan mij liggen.
Ik had nog nooit van de band James gehoord tot afgelopen zaterdag.
Deze is blijkbaar alweer van een aantal jaartjes geleden, welke ik toch pas afgelopen weekend te horen heb gekregen, niet meer wetende waar…..ik dacht bij de aftiteling in een film, maar goed. Hij blijft hangen…
Ik wil Antikal natuurlijk niet teleurstellen, dus ik blijf in zijn tijdperk, maar dan wel met een liedje dat ik persoonlijk bijzonder vind.
Ik had rond mijn 15e een videoband van dit concert. De pianopartij heeft me altijd zeer geboeid, en daarmee ben ik ook fan geworden van Billy Joel.
Afgelopen week is Gary Moore (1958) van ons heen gegaan. Gevonden in een Spaanse haciënda, zonder drugs of alcohol in zijn lijf; enigszins teleurstellend toch wel. (Je rockt of niet!) Als een rimpelige, vadsige gitarist heeft ie het leven gelaten, nummers achtergelaten als “Still Got The Blues” en “Pretty Woman”, waarvan de laatste steevast veel te snel werd ingezet tijdens live-concerten. Dus, in rap tempo:
Ray Lamontagne (1973) zag ik voor het eerst tijdens een late-night-sessie van “Live From Abbey Road” op de BBC, ergens in 2008. Nooit geen aandacht meer aan hem besteedt, totdat hij gister de aftiteling zong van mijn gehuurde blue ray “The Town“.
Het is alweer een flinke poos geleden dat een album me zo bij de kleauten heeft gegrepen als het werkelijk magistrale debuut van Mumford & Sons. Het album Sigh No More van deze Londenaren is zo goed dat ik het, sinds ik het een week of drie geleden ontdekte, dagelijks op zijn minst integraal draai. Het is ook ondoenlijk om een keus te maken uit de 12 stuk voor stuk schitterende nummers. Zo moeilijk dat ik jullie er twee aanbied. Het hitje Little Lion Man kennen jullie vermoedelijk al wel dus ik kies voor het mooi opgebouwde “I Gave You All” en de schitterende ballade “After The Storm”.
Mensen doe je zelf een lol en ga als de sodemieter dit album regelen. Echt.
I Gave You All:
After The Storm:
De combinatie film en muziek blijft me fascineren… vandaar deze twee pareltjes samen in één clip: I am kloot in de film Sunshine
Gisteren voor een zoveelste keer deze film gekeken waarbij het nummer Avenue of Hope flink is blijven hangen…
Schitterende afsluiter van de film en van deze zondagmiddag!
