Ik heb sinds de dood van Freddie Mercury alle comebacks, remakes, musicals en nieuwe zangers zorgvuldig ontweken. Deze hoorde ik voordat ik er erg in had, maar ik ben toch wel een beetje van onder de indruk.
Ik heb sinds de dood van Freddie Mercury alle comebacks, remakes, musicals en nieuwe zangers zorgvuldig ontweken. Deze hoorde ik voordat ik er erg in had, maar ik ben toch wel een beetje van onder de indruk.
Mooi liedje. Geen bijzondere muzikale prestatie, maar prettig om naar te luisteren.
Fuck it, dat zijn tevens de laatste engelse woorden die ik hier gebruik ![]()
Kijk maar of je het leuk vindt of niet, apart is het zeker.
Announced by Sharon Marley: the only person that should be allowed to even cover Bob Marley.
How could I forget about Blondie?
My father had a huge crush on here, so in a strange way you could say I grew up with Blondie.
I picked this song because of the mad drums, but it’s really worth checking out a few more live recordings of them.
Ewan Dobson is a bit strange, to say the least, but an excellent guitar player. Just like Andy McKee, he is connected to CandyRat.
Search for him, and you will find a huge collection of great and sometimes funny arrangements.
Een post met een klein persoonlijk nootje: de gitarist in dit filmpje is de broer van een goede vriendin van mijn vrouw.
Te leuk om niet te posten.
Ik wil Antikal natuurlijk niet teleurstellen, dus ik blijf in zijn tijdperk, maar dan wel met een liedje dat ik persoonlijk bijzonder vind.
Ik had rond mijn 15e een videoband van dit concert. De pianopartij heeft me altijd zeer geboeid, en daarmee ben ik ook fan geworden van Billy Joel.
Geinspireerd tijdens een kort gesprek met Teunis. Dit liedje zal niemand onbekend in de oren klinken, maar ik wilde het toch vermelden.
Vrijwel iedereen kent Fleedwood Mac van liedjes als Don’t Stop en Go your own Way, maar veel mensen zijn de werkelijke oorsprong van Fleetwood Mac vergeten of hebben die nooit gekend, maar dat was dus met Peter Green.
Ik heb begrepen dat de beste man ten onder is gegaan aan de roem, en daarom uit de spotlights is gestapt, maar persoonlijk ligt de oorspronkelijke muziek met Peter Green me beter.
Instant update: na vele jaren ondergedoken te zijn, blijkt hij toch weer op te treden. Ietsiepietsie veranderd, maar ik luister er nog steeds graag naar.
De niet zo retropost:
