Ai… Sommige nieuwsberichten kunnen toch maandenlang ongemerkt aan je voorbij gaan. Tijdens het rondneuzen op youtube zag ik onder Alan Parsons Project materiaal tot mijn schrik diverser keren RIP Eric staan. Met een enigszins retorische angst zocht ik Eric Woolfson even op wikipedia en daar las ik helaas dat Woolfson; mede oprichter en naast Alan Parsons zelf het creatieve brein van pak ‘em beet eerste 7 of 8 albums, december vorig jaar is overleden. Ik wist dat niet en was (en ben) daar toch even diep van onder de indruk. Met Parsons maakte hij een paar schitterende platen. The Turn Of A Friendly Card (waarop hij het nummer “Time” zong en daarmee zijn vocale debuut maakte in The Project) en latere albums als Gaudi en Ammonia Avenue kunnen wat mij de boeken in als klassieke pop/rock albums. Na “Gaudi” ging Parsons door maar dropte de naam “Alan Parsons Project” en Eric Woolfson ging met zijn eigen projecten aan de slag. Ik post hier bewust het nummer Ammonia Avenue omdat het wat mij betreft een klassiek voorbeeld van The Alan Parsons Project” op zijn best is. Er zijn bekendere nummers maar die vatten het repertoire minder goed samen.

Rest mij nog om een welgemeende RIP Eric Woolfson uit te spreken en nog een keer in stilte naar het prachtige Ammonia Avenue *met* het karakteristieke stemgeluid van Woolfson te luisteren.