Het Talk Talk album “The spirit of Eden” kwam uit in 1988 en was compleet anders dan de eerdere werken van de band van Mark Hollis. Een donker, minimalistisch en expirimenteel album dat gebukt ging onder het heroinegebruik van Hollis. Commercieel gezien een megaflop, maar artistiek gezien wellicht een van de beste albums uit de jaren 80. Met het opvolgende album “Laughing Stock” gleed de band definitief naar een afgrond. Talk talk is een ondergewaardeerde band uit de jaren 80 die werkelijk veel meer verdient dan de suffige cover ‘It’s my life” van No Doubt.
2,990 
Follow us
Mooie Post! Ben ook nog altijd een zeer grote fan van deze (helaas niet meer bestaande) formatie. Maar goed dat de muziek zijn kwaliteit houd!
Talk Talk, en dan in het bijzonder het stemgeluid van Hollis, is voor mij onlosmakelijk verbonden met de 80′s, en dan met name Such A Shame en Life’s What You Make It.
Ik kan praktisch elk nummer van Talk Talk (en Hollis’ latere solowerk) beluisteren en de 80′s keer op keer opnieuw beleven.