Archief voor de 'Bands' categorie

Onlangs zag ik op melodicrock.com een recensie van een nieuw album van L.A. guns. Die recensie was niet best en helaas ging die vlieger op voor veel van de albums die ze na ’91 uitbrachten. En dat is toch wel jammer want de band kon het, was het en deed het. Wellicht weet je dat L.A. Guns de halve naam van Guns ‘n Roses verklaart? En dat de andere helft van Guns ‘n Roses uit de bandnaam Hollywood Rose komt? Nou lees dat maar even hier dan. Gewoon voor het ‘weetje’ dan, want de muziek van G ‘n R ligt toch wel een eindje van L.A. Guns verwijderd. L.A. Guns bracht in 1988 zijn sleazy debuut uit en volgde dat op met het album Cocked and Loaded in 1989. En toen ze met het prima Hollywood Vampires in 1991 hun derde afleverden kon deze band niet meer stuk bij me. En misschien had het daar bij moeten blijven want keer op keer stelde de band teleur met wisselingen in de line-up, moddergooien, matige platen en andere ellende. Ik heb ze 1 keer live gezien en dat was een enorm feest. Tracii Guns is een fenomenaal gitarist en zanger Phil Lewis, matig als hij is, heeft charisma en stage presence waar je akelig van wordt. Of werd in ieder geval. En een beetje van dat nonchalante charisma denk ik terug te zien in de clip van deze prachtige Ballad Of Jayne.

Aldo Nova is een muzikant die rockende fijnproevers meer zullen kennen van werk achter de schermen dan er voor. Toch bracht hij ook een aantal melodieuze rockplaten uit waarvan Blood On The Bricks uit 1991 wat mij betreft de beste is. Aan de plaat werd bijgedragen door Jon Bon Jovi (schreef / zong mee) Jim Vallance (Schreef eerder ondermeer voor Bryan Adams) en muzikale meesters als drummer Kenny Aranoff en muzikale duizendpoot Randy Jackson (Check dat CV dan) en dat geeft je een idee van de klanken die je mag verwachten. Glad. Commercieel (in die tijd). Rockend. Melodieus. En daar hield ik toen, en houd ik nu nog van. Helaas heb ik mijn eigen exemplaar van het album een keer uitgeleend en nooit meer teruggezien maar gelukkig is het goed downloadbaar en vond ik een HQ versie van de clip van het titelnummer op joetoeb. Enjoy!

Bij het horen van dit nummer kwam de tafeldrummer in me naarboven en in dit geval was het stuur mijn drumstel, terwijl ik ongemerkt steeds harder begon te rijden. In eerste instantie bekruipt je het gevoel dat er iets niet klopt, tot je al snel beseft dat je dient te denken in zevenen…

Ben zelf altijd al een aardige voorstander geweest van de Varagids. Dit omdat het in eerste instantie simpelweg de gids is waarmee ik in aanraking kwam doordat mijn ouders hierop geabonneerd zijn en ik weinig vergelijkingsmateriaal tot mijn beschikking had, maar vooral (en dus in tweede instantie) doordat ik de artikelen, beschouwingen op films en muziek erg goed te verteren vind. Wel moet ik zeggen dat het soms iets hoogdravends heeft in cultureel opzicht en het socialisme druipt er vanaf, maar ondanks (of dankzij?) dat haal ik er regelmatig nuttige informatie uit.

Zo las ik in nummer 34 een artikel over Lowlands 2010, waarin 10 bands/artiesten met hun ‘gouden liedjes’ worden toegelicht. Leuk om te zien dat verschillende van deze artiesten al te vinden zijn op Rocknet (Tim Knol, Air, Laura Marling, LCD Soundsystem (James Murphy), Queens of the Stone Age (nou ja, Them Crooked Vultures)).
Ben dus eens gaan luisteren naar de andere geopteerde bands met hun nummers, waarbij ik me aangetrokken voelde tot het nummer ‘When we wake’ van ‘Blood Red Shoes’.
Uitstekende festivalmuziek: simpel, zuivere zang, heerlijke baspartij, strakke drums, juist gitaargeweld:

Als ‘Die-Hard-Dertiger’ ben ik dus NIET naar Lowlands geweest, maar heb het geheel beluisterd en aanschouwd vanaf een fijn zittende bank met een wijntje en wat nootjes, waarbij ik tussentijds naar het toilet ben gegaan (ook bij loos alarm, zonder alles dus op te houden en al praktisch lekkend in de rij te hoeven staan) om na veel muzikaal schoon in dito toestand in mijn eigen bedje te gaan slapen.
Het verlangen deel uit te maken van de sfeer en de muziek woog voor het eerst dit jaar niet op tegen de gedachte aan de ongemakken die ik heb ervaren tijdens drie kampeertrips naar ‘Lowlands Paradise’. Conclusie mag daarom wel zijn dat ik oud word!!!!!

Gevoelsmatig zou ik zeggen “dit is zo’n nummer voor de donkere dagen”, maar aangezien ik de film “Chloe” gewoon vorige week gekeken heb…;) hier de post van het nummer “We were never young”!

Voor diegene die de film gezien hebben, is je denk ik wel opgevallen dat de versie in de film een toevoeging kent van een zangeres en dat deze hier ontbreekt. Het probleem is dat de film versie nergens te vinden is behalve dan in de film!? Of we hebben niet goed gezocht, maar…voor als iemand die versie vind?! Hoor ik het graag

Iets met muziek noenoenoenoenoe!, technisch goed en muzikaal sterk, tomtidomtidom, enorm rakend tot op het bot en vooral de tekst is echt goed!

Drunken post:

Pain
I guess it’s a matter of sensation
but somehow
You have ways of avoiding it all

Ai… Sommige nieuwsberichten kunnen toch maandenlang ongemerkt aan je voorbij gaan. Tijdens het rondneuzen op youtube zag ik onder Alan Parsons Project materiaal tot mijn schrik diverser keren RIP Eric staan. Met een enigszins retorische angst zocht ik Eric Woolfson even op wikipedia en daar las ik helaas dat Woolfson; mede oprichter en naast Alan Parsons zelf het creatieve brein van pak ‘em beet eerste 7 of 8 albums, december vorig jaar is overleden. Ik wist dat niet en was (en ben) daar toch even diep van onder de indruk. Met Parsons maakte hij een paar schitterende platen. The Turn Of A Friendly Card (waarop hij het nummer “Time” zong en daarmee zijn vocale debuut maakte in The Project) en latere albums als Gaudi en Ammonia Avenue kunnen wat mij de boeken in als klassieke pop/rock albums. Na “Gaudi” ging Parsons door maar dropte de naam “Alan Parsons Project” en Eric Woolfson ging met zijn eigen projecten aan de slag. Ik post hier bewust het nummer Ammonia Avenue omdat het wat mij betreft een klassiek voorbeeld van The Alan Parsons Project” op zijn best is. Er zijn bekendere nummers maar die vatten het repertoire minder goed samen.

Rest mij nog om een welgemeende RIP Eric Woolfson uit te spreken en nog een keer in stilte naar het prachtige Ammonia Avenue *met* het karakteristieke stemgeluid van Woolfson te luisteren.

Ik verwacht niet dat jullie Southside Johnny kennen. Maar ik verwacht wel dat er bij de “Asbury Jukes” alarmbellen gaan rinkelen. Asbury Park (New Jersey) is natuurlijk onlosmakelijk verbonden met mijn grote held Bruce Springsteen en deze maakt dan ook zijn opwachting in dit nummer. Little Steven trouwens ook. Maar The Jukes kennen een wisselende bezetting. Zo maakte ook een ander New Jersey export product (Jon Bon Jovi) zijn opwachting op de plaat waar dit nummer vanaf komt (Better Days, 1991) Nu is het eigenlijk een beetje flauw om Bruce aan te halen want met 23 albums (!) mag je Southside Johnny zeker niet in Springsteens schaduw zetten. Maar hoewel Johnny en The Jukes een reputatie hebben als een van de hardst werkende bands in showbusiness is een internationale doorbraak gewoon nooit gelukt.

Afijn. Hier dus een zeer typisch Southside Johnny nummer waarin hij de lead vocal deelt met Springsteen en Little Steven. 3 stemmen die wat mij betreft prachtig bij elkaar passen in al hun krakerigheid / rasperigheid. Enjoy!

Sinds hun vorige plaat “A Beautiful Lie” volg ik de escapades van 30 Seconds To Mars. Een bandje dat vaak nogal minachtend als een ‘Emo’ projectje van zanger/acteur Jared Leto (glansrol in de film Requiem For A Dream) bestempeld. En daarmee doe je de band en de man toch wat te kort. Toegegeven, het meer recente album “This Is War” pakt minder verwoestend uit dan A Beautiful Lie maar deze mannen rocken toch echt niet te zuinig. Pas zeer recent zag ik op TMF (of all places) een live registratie van een nummer of zeven en toen kon ik niet anders constateren dat deze band ook live zijn mannetje staat. Leto zingt volstrekt probleemloos de toch pittige partijen en dat deze gast daar geen stemschade aan overhoudt is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Ik post hier een typisch nummer van ze. Benieuwd wat jullie er van vinden!

Hoi!

We are just about to come over to Holland on tour in August and will be headlining the Zebra Festival in Gemert on Friday 20th August. Just thought I’d share some music with you. Hope you enjoy the video and we’ll see you in Holland.

Regards, REDTRACK (http://www.facebook.com/REDTRACK)