Rocknet.nl - Rock on!

Archive for the 'Bands' category

I am kloot - Avenue of Hope (Sunshine)

KuubDoor: Kuub | 43 Posts


De combinatie film en muziek blijft me fascineren… vandaar deze twee pareltjes samen in één clip: I am kloot in de film Sunshine

Gisteren voor een zoveelste keer deze film gekeken waarbij het nummer Avenue of Hope flink is blijven hangen…
Schitterende afsluiter van de film en van deze zondagmiddag!

By: | 3,138 | Category: Acoustic, Bands, Guitar, Male singer, Soundtrack | Comment! |


RETROPOST: Peter Green (Fleetwood Mac) - Need your love so bad

JannemanDoor: Janneman | 74 Posts

General music junkie. Started playing the guitar when I was 13. Tried a little bass and keyboard in between, but nowadays I spend most of my time behind the drums. I love everything between classical and heavy metal, as long as it surprises me.


Geinspireerd tijdens een kort gesprek met Teunis. Dit liedje zal niemand onbekend in de oren klinken, maar ik wilde het toch vermelden.
Vrijwel iedereen kent Fleedwood Mac van liedjes als Don’t Stop en Go your own Way, maar veel mensen zijn de werkelijke oorsprong van Fleetwood Mac vergeten of hebben die nooit gekend, maar dat was dus met Peter Green.
Ik heb begrepen dat de beste man ten onder is gegaan aan de roem, en daarom uit de spotlights is gestapt, maar persoonlijk ligt de oorspronkelijke muziek met Peter Green me beter.

Instant update: na vele jaren ondergedoken te zijn, blijkt hij toch weer op te treden. Ietsiepietsie veranderd, maar ik luister er nog steeds graag naar.

De niet zo retropost:

By: | 2,389 | Category: Bands | Comment! |


RETROPOST: The Monkees - Last Train To Clarksville (1966)

AntikalDoor: Antikal | 66 Posts

Je Eauma. Later meer :)


Bij The Monkees zullen velen meteen twee feitjes op weten te hoesten. Namelijk: dat het zo’n beetje de eerste boyband was en dat ze niet hun eigen instrumenten bespeelden. Dat eerste lijkt een heel eind te kloppen. De band werd uit drie amerikanen (Micky Dolenz, Peter Tork, Michael Nesmith) en een Brit (Davy Jones) samengesteld toen ze aan de overkant van de grote plas doorkregen dat het wel eens business zou kunnen zijn om een eigen soort van Beatles te hebben. Dat werd groots aangepakt. Er werden vier min (Peter Tork, Michael Nesmith) of meer (Davy Jones, Micky Dolenz) charismatische en muzikale kerels bij elkaar gegooid en diverse hitmachines (Boyce & Heart, Goffin & King) werden aangezwengeld om liedjes aan te leveren. Die formule heeft een poos heel aardig gewerkt. De debuutsingle Last Train To Clarksville werd een nummer 1 hit. De Monkees sitcom sloeg aan en een paar albums lang was het incasseren geblazen. Daarna waren het ups en downs voor The Monkees. Lees de wikipedia pagina van maar eens want het verhaal is wat te lang als introductie voor deze video. Samengevat: Monkees konden geen instrumenten spelen. Monkees leerden instrumenten spelen. Monkees wilden vervolgens eigen materiaal schrijven en hun eigen instrumenten spelen. Monkees kregen mot met management. Monkees deden er jaren voer om (deels goed verdiende en fel voor gestreden) erkenning te krijgen.

Dat was allemaal nog verre toekomst toen dit heerlijke door Boyce & Heart geschreven nummer de hitlijsten bestormde. Geniaal liedje met wat mij betreft een van de meest herkenbare openingsriffs ooit

By: | 2,148 | Category: Bands, Rock | Comment! |


RETROPOST: The Doors - Gloria (1964)

JannemanDoor: Janneman | 74 Posts

General music junkie. Started playing the guitar when I was 13. Tried a little bass and keyboard in between, but nowadays I spend most of my time behind the drums. I love everything between classical and heavy metal, as long as it surprises me.


Als retro dan het nieuwe nineties is (thank God for that ;) ) dan staan the Doors voor mij toch wel op 1.
Lang geleden vele malen gespeeld in een bandje, met een zanger die dit briljant kon zingen.

By: | 2,846 | Category: Bands | 3 Comments |


RETROPOST: Buffalo Springfield - For What it’s Worth (1967)

TeunisDoor: Teunis | 86 Posts

Founder of Rocknet.nl. Father of 2. Musician (singer, piano player and guitarist) Favorite genres: Rock, Singer-Songwriter.


Dank voor de inspiratie Antikal!

De serie Tour Of Duty vond ik, bij het verschijnen van het eerste seizoen (1987), helemaal geweldig. Ik was er eigenlijk te jong voor (11), maar keek ‘m stiekem op de slaapkamer van mijn ouders, met het geluid op ‘wit’ (er zat destijds nog een draaiknop op TV’s, waarmee je het geluid harder en zachter kon zetten. Over zappen nog maar niet te spreken!) Mijn aversie jegens koude slaapkamers is waarschijnlijk in die periode ontstaan :D

De serie liep van 1987 t/m 1990, maar is jarenlang erna nog herhaald, dus je kan het niet gemist hebben. Als je het leuk vindt om te lezen hoe het de hoofdrolspelers de afgelopen jaren is vergaan, check de cast alhier.

Een van de nummers uit die serie die echt is blijven hangen is “For What it’s Worth”, ookwel bekend als “Stop, hey what’s that sound” of “Stop, children what’s that sound”. Bij het schrijven van deze post, Wiki raadplegende, kwam ik erachter dat Neil Young de gitarist van deze band was destijds. Mensen die mij kennen weten dat ik een bloedhekel aan zijn latere werk heb, maar na het wederom horen van dit pareltje zal ik vanavond weer eens trachten Neil te pruimen op de joetjoeps ;)

By: | 3,112 | Category: Bands | 4 Comments |


RETROPOST: The Who - The Kids Are Alright (1965)

AntikalDoor: Antikal | 66 Posts

Je Eauma. Later meer :)


Kennelijk is de inspiratie ver te zoeken bij de vaste RockNet bezoekers en ik moet bekennen dat het voor mij zelf ook zoeken wordt naar originele of geinspireerde posts. Daarom lijkt het me leuk om eens op het wat grijzere verleden terug te grijpen. Ik daag jullie dan ook uit om mee te denken over oldies (laten we voor het gemak zeggen: sixties / seventies) om elkaar mee te verrassen. Kijken of er dan weer wat leven in de brouwerij komt!

Ik geef het (hopelijke) startschot met een band waarvan jullie al lang en breed weten dat ik ze te gek vind; The Who. Deze band groeide later uit tot een van de grootste en meest gerespecteerde Rockbands ooit maar hier spelen ze duidelijk en opzichtig leentjebuur bij de Beatles. In den beginne miste The Who originaliteit en grepen ze vaak naar Rhythm & Blues of Rock & Roll covers van bijvoorbeeld Jan & Dean (Bucket T) of The Young Rascals (Good Lovin’) of zelfs James Brown (I Don’t Mind)

En hoewel The Kids Are Alright een Who Original is druipt het van de Beatles-saus. Een jaar eerder namen de Beatles het album “A Hard Days Night” op en met name de gitaarsound en het (toen nog) inventieve gebruik van vocale Harmonieën zijn onderling uitwisselbaar.

By: | 3,501 | Category: Bands, Rock | 2 Comments |


Danny Vaughn - Nothing At All

AntikalDoor: Antikal | 66 Posts

Je Eauma. Later meer :)


Onderstaande post is van een wellicht wat obscure, maar in melodische rock kringen hoog aangeschreven, zanger die in het verleden deel uitmaakte van bands als Waysted en Tyketto. tegenwoordig is hij actief met de bandnaam Vaugh of onder zijn eigen naam. Ik twijfel of ik 1 of 2 handen nodig heb om te tellen hoe vaak ik deze man live heb zien zingen en spelen met Vaughn en Tyketto maar iedere keer was het een feestje. Niet alleen omdat de muziek naadloos aansluit op mijn muzikale smaak maar ook omdat die optredens potdomme altijd een feestje zijn / waren! de ongelooflijk sympathieke zanger werd de keren dat ik hem zag altijd gelijk in het hart van het publiek gesloten en beloonde dat steevast met het spelen van de songtitels die hem toegeroepen werden. Ook nooit te beroerd om na de show even in het publiek rond te wandelen voor een praatje of een handtekening hier en daar. Helaas is er weinig materiaal van zijn solowerk te vinden op youtube waarvan zowel beeld als geluid te pruimen zijn maar dit nummer is een mooie weergave van wat de man in huis heeft.

By: | 4,689 | Category: Bands, Male singer | 2 Comments |


Mayra Andrade - Tunuca

JannemanDoor: Janneman | 74 Posts

General music junkie. Started playing the guitar when I was 13. Tried a little bass and keyboard in between, but nowadays I spend most of my time behind the drums. I love everything between classical and heavy metal, as long as it surprises me.


Ik zie dat Rocknet volledig doodgebloed is in slechts een maand tijd.
Jammer.

Ik ga geen hoogstaande muziek posten. Ik geef slecht een inzicht in de muziek die mijn vrouw me heeft mee gegeven.

By: | 5,563 | Category: Bands | 1 Comment |


Motley Crue - The Saints Of Los Angeles

AntikalDoor: Antikal | 66 Posts

Je Eauma. Later meer :)


Oei.. Aan zijn post hieronder te zien hebben we met Richard een Grunge liefhebber aan boord. Toegegeven; Grunge bracht een paar prima bands voort maar Grunge betekende tevens een zodanig veranderd muzikaal landschap dat talloze meer melodieuze rockbands het moeilijk kregen en al vlot gedropt werden door hun labels. Maar…. er zijn gelukkig een paar constanten gebleven. Sort of. Want hoewel Motley Crue de Grunge manie soms bruut en soms wat minder bruut het hoofd bood leek het er op dat de band eerder aan interne strubbelingen ten onder zou gaan dan aan de opkomst van een nieuwe muziek stroming. Het eigenaardige van Motley Crue is dat 3 van de vier bandleden ook apart van elkaar keer op keer de media weten te halen.

Vince Neil zien we helaas vaak met DUI veroordelingen kampen en in reality TV programma’s opduiken. Van drummer Tommy Lee zagen we al veel meer dan van de gemiddelde rockert door de sextape met Pamela Anderson en Nikki Sixx, een van de beste songwriters in dit genre, lijkt nu na een jarenlange verslaving aan god weet wat eindelijk een keertje clean te zijn maar weet weer feilloos de aandacht op hem te houden door zijn aan/uit relatie met Tattoo artist Kat von D. Alleen Mick Marss (mogelijk een van de meest ondergewaardeerde gitaristen uit dit genre) weet uit de schijnwerpers te blijven.

Motley Crue heeft eigenlij toch een jaar of 15 lopen zwalken. Na het enorme succes, met name ten tijde van de albums “Girls Girls Girls (1987) en het fenomenale Dr. Feelgood (1989) werd Vince Neil even uit de band gewipt voor het goede maar meeloperige album Motley Crue (1994) waarbij het bandgeluid drastisch veranderde. Generation Swine (1997) en New Tattoo (2000) zetten die trend in meer (Generation Swine) of mindere (New Tattoo) mate voort maar pas op “Saints Of Los Angeles”, waarvan ik het titelnummer (Grammy nominatie!) hier onder post kwam de oude Motley Crue weer om de hoek kijken. Scherp, hakerig, met prima popnummers in een sleazy rock jasje en het altijd herkenbare knauwende stemgeluid van Vince Neil schopt de Crue alweer lekker om zich heen in een muzikaal landschap waar eigenlijk helemaal geen ruimte meer voor ze is.

By: | 3,422 | Category: Bands, Rock | 2 Comments |


Mad Season - Wake Up / Temple of the dog - Hunger Strike

RichardDoor: Richard | 11 Posts


Okee, mijn eigen muzikale roots liggen in de jaren 80 met bands als U2, Simple Minds, The Cure, The Cult, Talk Talk en The waterboys, maar ik denk dat de opkomst van de Grunge mijn kijk op gitaarspelen heeft beïnvloed.

Bij de eerste noten van Smells like teen spirit en Alive was ik verkocht.

Mudhoney, soundgarden en Alice in chains lagen vervolgens ook snel in mijn platenkast.

Maar de samenwerkingen van bovengenoemde bands waren pas echt geweldg. Het album Temple of the dog met leden van Soundgarden en Pearl Jam is misschien wel het bekendste werk, maar ook de zanger van Alice in chains en een lid van Mudhoney waren aardig op dreef met de band Mad Season.

Het nummer wake up van Mad Season heeft een sixties Psychedelic intro en een bluesy einde wat tevens de invloeden verraad van de rustigere Grunge ballads. Jammer dat zanger Lane Stanley niet meer onder ons is (RIP)

Hunger Strike van Temple of the dog laat mooi de verschillen van Vedder en Cornell horen. Beiden natuurlijk met een goddelijke stem.

By: | 3,197 | Category: Bands | 1 Comment |

Tags: