Ik luister de laatste weken bijna non-stop naar BNN-live (alleen maar live performances, zoals de naam al doet vermoeden – link) en zojuist kwam er een live-versie voorbij van “Stupid Things”, uitgevoerd door Boris Titulaer. (Winnaar Idols 2004)
Ik heb niet echt kunnen achterhalen van wie het origineel is. Ik vermoed Robin Thicke (Youtube-link)
Boris zet een heerlijke versie neer bij Pauw & Witteman in 2006:
Boris’ stem doet mij trouwens denken aan die van Mark Lennon (Venice)
Verder nog een duetje met John Legend, (link) en Angie Stone:
Ik heb sinds de dood van Freddie Mercury alle comebacks, remakes, musicals en nieuwe zangers zorgvuldig ontweken. Deze hoorde ik voordat ik er erg in had, maar ik ben toch wel een beetje van onder de indruk.
Die muziekavonden op school vroeger waren zooo suf. Ik zou willen dat ik zo’n moment had als die meid op de achtergrond @ 00:43. 13 Jaar en zo’n stem,…
Dit is een stukje uit een televisieprogramma. Ik heb het programma zelf niet gezien, maar ik kreeg van iemand door dat ik dit moest luisteren. Wat ik eruit begrijp is dat Stef Bos een variant geschreven op een rap van Negativ, en hebben Negativ en Ali B een variant geschreven op Papa van Stef Bos.
Deze clip is dus een soort mini docu, maar ik vond het bijzonder om te luisteren. Ieder z’n ding.
Pas vrij laat (rond 2000) maakte ik kennis met de muziek van ‘Del Amitri’, een Schotse band die in 1982 al werd opgericht in Glasgow door singer/songwriter Justin Currie en gitarist Iain Harvie. Singles als ‘Always the Last to Know’ en ‘Nothing Ever Happens’ bereikten eind jaren 80/begin jaren 90 de verschillende hitparades (UK, US), maar zelf was ik (jaren later dus) erg gecharmeerd van het nummer ‘Driving with the breaks on’ uit 1995.
De combinatie van immer harmonieuze muziek, ‘diepgaande’, theatrale, slijmerige teksten, en de stem van Justin Currie maakte dat ik al meezingend een slakkenspoor door mijn woonkamer trok….. Een soort van Michael Bolton dus van de ‘rock’ en gaandeweg ben ik steeds beter gaan verteren dat ik dit gewoonweg heerlijk vind om naar te luisteren met deze ‘coming-out’ als absolute acceptatie. Wellicht doe ik deze band nu wel erg tekort door voorgaande omschrijving, aangezien de nummers veelal prima in elkaar zitten!
Del Amitri is niet meer, maar Justin Currie wel en hoe romantisch (of pathetisch) de titel ook aandoet, de tekst heeft juist een nogal narcistische inslag.
Aangezien er in de vorige post een klassieke “noot” geplaatst is in de vorm van Vanessa Mae en haar bijzondere weergave van Vivaldi’s “zomertijd” wil ik er een eigentijdse klassieke noot aan toevoegen…
Het betreft hier het “Struggle With Pleasure” uit 1982 van onze zuiderbuur, Wim Mertens. Volgens mij is het origineel niet al te bekend geworden in commerciële zin, maar is het stuk wel met commercieel succes gebruikt voor een trance versie (Minimalistix), welke destijds (2000) wel aansloeg bij het “mainstream” publiek.
Voor de meesten onder ons zal de melodie wel bekend in de oren klinken?!
Ik luister en bekijk regelmatig opnames van Jools Holland, te weten dat hij vaak een veelvoud aan grote artiesten in zijn show verwelkomt. Niet dat ze allemaal goed zijn, maar er zitten vaak wel hele goeie tussen! Zo ook het optreden van “The Verve” met hun “The Drugs Don’t Work”… Het nummer raakt wel een gevoelige snaar!
Trouwens is de onderstaande cover van Angelo Kelly (yep! Kelly Familly) naar mijn menig ook zeer noemenswaardig! (720p!)
Heb op de een of andere manier een zwak voor Belgische (rock)muziek (Helmut Lotti wens ik dan weer een muzikale druiper aan zijn ‘schlager’ toe…) en zo ook voor Ozark Henry (Piet Goddaer).
Als zoon van een klassiek- en jazzcomponist heeft hij al zeer jong de liefde voor muziek opgevat en zich zowel de saxofoon, piano als gitaar eigen gemaakt. Buiten het uitbrengen van eigen werk, hield hij zich ook bezig met het componeren, arrangeren en produceren van veel nummers voor o.a. Green Lizard, Arid en Novastar (dat hij ook een track voor Jiskefet componeerde en hoogbegaafd is, maakt hem zowel te gek als geniaal ).
Heb tevens een zwak voor de (klassieke) piano(partijen), dus dit gecombineerd brengt me tot het volgende: