Ik heb een zwak voor straatmuzikanten, sinds ik in 1992 zelf in de binnenstad van Arnhem voor het eerst op straat speelde. Sindsdiens, waar ik ter wereld ik ook ben, geef ik elke straatmuzikant standaard een munt(je), puur omdat ik weet wat het gevoel is dat je krijgt als iemand bij je stilstaat en de portomonnee trekt.
Onderstaande vid toont straatmuzikant Scott Dunbar, die in Montreal (Canada) zijn versie van Billy Jean neerzet. Als passant zou ik in dit geval mijn knip leegschudden voor hem.
Twijfel alom om dit te posten, omdat het eigenlijk valt onder het kopje ‘populair en commercieel’. Kan daar uiterlijk prima mee leven, maar blijf soms diep van binnen die recalcitrante puber die zich wil onderscheiden en zulke termen zijn dan als gif…
Vind dit echter dusdanig mooi dat ik me over die infantiele emoties heenzet en totaal in vervoering kan raken van de strijkers, blazers, stem, gekte van zijn voorkomen en ach; vind het simpelweg kunst als je van zó’n neurotisch schijtnummer een pareltje kan maken!!!
Iedereen kent het commerciële werk van Boris Titulaer (1980) wel, sinds hij in 2004 Idols II won. Wat veel mensen niet weten is dat hij in 2001 deel uitmaakte van de formatie Sofuja (een afkorting van soul, funk en jazz), waarmee hij en gitarist Gina Taihuttu (Gin On The Rocks/Rosemary’s Baby) vooral in Spanje succesvol waren.
Ain’t no sunshine, Kiss, What’s going on, Hard to handle en een aantal eigen nummers vormen het cd’tje ‘Sofuja -- De 10 beste nummers -- Het idool unplugged‘ dat Nieuwe Revu in 2004 bij het blad verspreidde, leverde een behoorlijk relletje op.
Deze plaat draai ik de afgelopen 5 jaar nog steeds met enige regelmaat. Gewoon omdat het lekkere eenvoudige nummers zijn, met niets meer dan een gitaar en een goede strot. En… alle nummers in één take opgenomen!
Wederom van Nederlandse bodem: Pete Philly. Welbekend en live erg goed! Vooral zijn pinquins…
Deze geweldige creatieve R&B-producent is één van de meest creatieve artiesten die ik zover ken. Met een subliem gebruik van het web zoals YouTube, bloggen, Twitteren, etc, heeft hij zich in een korte tijd mega-populair gemaakt.
Bij veel van zijn producties neemt hij z’n camera mee en maakt hij een compilatie van hoe een productie tot stand is gekomen. Complete bands zijn overrated 
