Zuchero kreeg ik voor het eerst op de radar toen hij zijn duet met Paul Young zong. Senza Una Donna was op zich een prima nummer maar op zichzelf staat Zuchero ook zeker zijn mannetje. Zie onder. Nu ik dat in zit te typen moet ik echter ook bekennen dat de plaat die ik het meest van hem draai deze is; een samenwerkingsverband met vele en diverse andere muzikanten. In Nederland heeft hij volgens mij nooit zo veel voet aan de grond gekregen en misschien dat jullie na deze post nog eens wat verder rondklikken want het is een geweldige zanger met zijn krakerige stem.
1,952 
Follow us
Het verschil in smaak begint langzaam duidelijk te worden. Ik kan Zuchero geweldig vinden, maar ik vind dit dan weer helemaal niks.
Ik moet wel opeens aan een andere Italiaanse artiest denken, even kijken of ik iets kan vinden om te posten.
Vind het ritme (de beats, eigenlijk) in eerste instantie heerlijk, maar bij het refrein haak ik af. Vind het melodieus echt te simpel!
In aansluiting hierop een ouder nummer, dat ook zeer prettig in het gehoor ligt, het nét niet doet (maar wel in mijn systeem blijft zitten!):
http://www.youtube.com/watch?v=JAOJ_azIvus