Zo eens per jaar worstel ik mij door de ‘vergeten CD’s’ op zolder (opvallend genoeg altijd in de wintermaanden en praktisch altijd op een zondag) Na een hoop geschuif, gevloek en gemier tussen de dozen en het stof loop ik vervolgens met een stapeltje ‘pareltjes’ naar beneden en voeg ze voor een kleine week toe aan mijn CD’s beneden.

Meestal zijn het CD’s met het wat meer rustigere werk. Wat 5-gulden-aankoopjes als The Best Of R&B van de afgelopen… (vul maar in). Een Ella Fitzgerald, een Sinatra, Nina Simone, Sade, het soort dat lekker past bij de donkere dagen.

Afgelopen week hoorde ik een stukje muzak tijdens de promo van ‘Under My Skin’, een nieuw (luguber) programma op Discovery. Ik dus even Googlen en kwam uit bij Diana Krall. Bij het horen ervan verlang ik weer naar de donkere dagen (terwijl ik een tyfus-hekel heb aan koude en donkere dagen). Heerlijk echter, het gevoel wanneer muziek je ergens naar doet (terug)verlangen/denken.

Doet een bepaald genre muziek of artiest jou aan een bepaald jaargetijde denken? Ik ben benieuwd!

Diana Krall – I’ve Got You Under My Skin

Michael Bublé – Me & Mrs. Jones

Robbie Williams – Mr. BoJangles

Ella Fitzgerald – Begin The Beguine

Dien ik hier nog iets over te zeggen? Het is Richard Chees met één van zijn zeer geslaagde covers! Net even wat anders dan het origineel…

httpv://www.youtube.com/watch?v=vmDDOFXSgAs&feature=fvw

Als 16-jarig meiske ging ik dan eindelijk op eigen initiatief een instrument bespelen. De jaren daarvoor zat ik voor mijn gevoel verplicht vast aan de geïnstrueerde klarinet, die ik een aantal jaar in mijn mond heb genomen en wat een zonde was dat .

Jazz… Daar kwam ik al vroeg mee in aanraking en ondanks dat ik daar met mijn saxofoon alle kanten mee op kon, heeft dit nooit mijn hart veroverd. De saxofoon staat nu nog steeds als een soort van veredelde kapstok in mijn woonkamer, terwijl ik luister naar andere muziek.

Wel heeft Dave Brubeck zijn sporen bij me achter gelaten en ik vind zijn 5/4 maat in dit nummer nog steeds erg lekker!

“Brubeck begreep al vroeg in zijn carrière dat hij een ander soort jazz moest creëren om zich te onderscheiden van de uitvinders van deze muziek. Door onder andere gebruik te maken van Europese maatsoorten en zijn daarop gebaseerde eigenzinnige composities, ontwikkelde hij een eigen jazzconcept. Europese jazzmusici hebben tot op heden weinig gebruik gemaakt van de eigen maatsoorten en het perspectief zichzelf daarmee herkenbaar te maken”.