Heb een enorme voorliefde voor singer-songwriters en dit heeft niet in de laatste plaats te maken met de vaak harmonieuze akkoorden, het gebruik van ‘authentieke’ instrumenten zoals bijvoorbeeld de contrabas, de melancholische inslag en zwaarmoedige teksten. Het is niet zozeer dat ik mezelf als dusdanig zou omschrijven, maar de muziek in kwestie doet altijd een beroep op mijn emoties en kan daar vervolgens heerlijk in zwelgen.

Zo ook Jeremy Thomas McRae Blackall, die bekend staat om zijn intelligente en gevoelige teksten, zijn meeslepende stem en de energie en warmte die hij tijdens zijn live optredens creëert.

Dit jaar bracht hij zijn album ‘The Alphabet of Hurricanes’ uit, alhoewel ik een oud(er) nummer van hem post. Gitaar, chello en viool klinken en dat doen ze goed, zijn stem maakt in dit geval vooral de muziek, maar ook de pianopartij (hoe simpel ook) raakt.